[YunJae] ...........Girlfriend................
posted on 12 Apr 2008 12:49 by rayrena in ShortFic“GIRLFRIEND”
ในบรรดาห้าเทพดงบันชินกิที่นั่งเรียงตามลำดับโทนเสียงนั้น ถ้าถามว่าเธอชอบใครที่สุดละก็ คงจะตอบอยากพอดูแต่ถ้าให้เลือกจริงๆแล้วละก็
เซีย จุนซู เด็กเกินไป เธอไม่ชอบเด็กเท่าไหร่นัก ไม่มีความเท่ห์เอาซะเลย ถัดจากจุนซูก็จะเป็นมิกกี้ ยูชอน คนๆนี้ถึงจะหล่อก็จริงแต่นิสัยเพลย์บอยนั้นทำให้เธอไม่ชอบหน้าทันที ไม่ไหวพวกผู้ชายเจ้าชู้เนี่ย ขอทีลาขาดเลย คนที่นั่งตรงกลางระหว่างมิกกี้ ยูชอนและชเวคัง ชางมิน
ยองอุง แจจุงสวย สวยเกินไป สวยขนาดที่ผู้หญิงอย่างเธอยังอาย ใบหน้าขาวนวลและริมฝีปากที่แดงระเรื่ออย่างเป็นธรรมชาตินั้นทำให้ใบหน้าของเธอที่เติมแต่งด้วยสีจากเครื่องสำอาจมาเป็นอย่างดีนั้นดูด้อยไปถนัดตา ให้ตายเถอะ ผู้ชายหน้าสวย ข้างๆคิม แจจุงก็คือ ชเวคัง ชางมินที่กำลังนั่งนิ่งมองเกมกดสีขาวไข่มุกที่ชายหนุ่มหน้าสวยถืออยู่ในมือ เพิ่งสิบเก้า เด็กเกินไปอีกนั่นแหละ
ถึงแม้ภายนอกจะดูเป็นผู้ใหญ่มากกว่าอายุ แต่ท่าทางเด็กคนนี้คงไม่สนอะไรนอกจากพี่ชายสุดที่รักที่นั่งอยู่ข้างกายและสารพัดอาหารที่เธอแอบเห็นในห้องแต่งตัว
คนสุดท้ายนี่ซิตรงสเป็กเธอที่สุด ร่างกายสูงสง่า ใบหน้าคมชวนมอง ฝืมือการเต้นระดับเทพ เพอร์เฟ็กไปซะทุกเรื่องดีขนาดนี้ใครไม่หลงรักก็บ้าแล้ว
"ชั้นเกลียดนาย"คำพูดห้วน สั้นนั้นทำให้ยูโนว์ ยุนโฮแทบจะลงไปกองลงกับพื้น คำพูดที่ทำร้ายจริงใจเขา ถ้าไม่ติดว่ามีกล้องไม่รู้กี่ตัวต่อกี่ตัวที่จับภาพมาทางเขาแล้วละก็ เขาก็คงเข้าไปกอดง้อแจจุงเหมือนทุกครั้งแล้ว แต่เผอิญนัยน์ตาคมเหลือบไปเห็นกล้องที่คอยจับภาพเขาอยู่ เขาจึงได้แต่แกล้งทำหน้านิ่งราวกับไม่รู้สึกอะไร มือใหญ่กระชับไมโครโฟนที่ถืออยู่แน่น แล้วเลื่อนขึ้นไปชิดริมฝีปากหนา ก่อนที่จะพูดออกมาอย่างหมดอะไรตายอยาก
"ชั้นก็ไม่ชอบนายเหมือนกัน" ฮือออออออออ ไม่ชอบเลยเวลาที่แจจุงที่แสนน่ารักบอกว่าเกลียดเขา อยากจะโยนตำแหน่งหัวหน้าวงบ้าๆนี้ไปให้พ้นจะได้ไม่ต้องทนแกล้งทำเป็นพูดเล่นออกไปแบบนี้ ลงอีหรอบนี้คืนนี้ได้นอนนอกห้องแน่ๆเลย
"ฮา ฮา ฮ่า สรุปแล้วนะค่ะ คุณยองอุงกับคุณยูโนวไม่ถูกกันนี่เอง"หญิงสาวที่ทำหน้าที่พิธีกรหัวเราะร่วนไปกับมุกตลกของนักน้องนำและหัวหน้าวงโดยที่เธอไม่รู้เลยว่า หัวหน้าวงดงบันชินกิที่เธอปลื้มนั้นต้องฝืนทำเป็นหัวเราะตามทั้งๆที่ในใจกำลังโวยวาย
"ครับ ผมกับยูโนว์ไม่ชอบหน้ากันเลยครับ"นักน้องนำหน้าหวานทำเป็นนิ่งก่อนจะพูดเน้นขึ้นมาอีกรอบ ทำให้สมาชิกวงดงบันชินกิที่เหลืออีกสามคน หัวเราะตามอย่างชอบใจ
"เอาล่ะ คราวนี้มาถึงอีกหนึ่งคำถามที่แฟนๆอยากรู้
แต่ละคนเนี่ยมีแฟนหรือยังค่ะ"ทันทีที่หญิงสาวพูดคำถามออกมา ทุกคนก็เงียบกริบ ก่อนจะมองหน้าเพื่อนร่วมวงเล็กน้อยก่อนที่ยุนโฮจะใช้อำนาจหัวหน้าวงข่มขู่ทางสายตาให้จุนซูเป็นคนตอบก่อน
"ผมเหรอครับ.........มีแล้วนะ"จุนซูตอบออกมาแล้วทำหน้าเคร่งขรึม ก่อนที่เหลือบมองปฎิกิริยาแฟนคลับก่อนที่จะหลุดหัวเราะออกมา
"ยังไม่มีครับ ถ้าจะมีคงจะเป็นลูกฟุตบอลนี่ละมั้ง "ว่าแล้วก็ปิดด้วยเสียงหัวเราะที่เป็นเอกลักษณ์ประจำตัว
"แหม เล่นอย่างนี้ตกใจกันหมดเลยนะค่ะ เอาล่ะค่ะ ต่อไปคุณมิกกี้"
มิกกี้ ยูชอนมองไปรอบๆอย่างงงๆนิดๆ จะให้ตอบว่าไรล่ะว่ะ ก็รู้ๆกันอยู่ว่าตอบมีไม่ได้ ลองตอบมีทีคงโดนผู้จัดการลี อบรมอีกนานแน่นอนมือใหญ่ดึงไมโครโฟนเข้ามาใกล้ริมฝีปากหนา ก่อนที่จะฉีกยิ้มแล้วตอบออกมาให้แฟนคลับส่วนใหญ่ละลาย
"ผมมีแล้วครับ แฟนเพลงของพวกเราก็คือแฟนของผมไง"
เสียงกริ๊ดจากแฟนเพลงดังกระหึ่ม ยูชอนยิ้มอย่างพอใจ ก่อนจะสะกิดร่างบางของนักน้องนำให้เป็นคนตอบคำถามคนต่อไป
"แฟนเหรอครับ จะบอกว่ามีก็มีนะ แต่จะบอกว่าไม่มีก็คือไม่มี"เสียงหวานๆพูดออกมาราวกับจะแหย่แฟนคลับที่เงียบรอคำตอบ
"ไม่บอกครับ"อยู่เจ้าตัวก็พูดออกมาหน้าตายทำเอาแฟนคลับหลายคนเริ่มที่คิดว่านักน้องนำหน้าหวานต้องมีแฟนแล้วแน่ๆเลย แฟนคลับบางกลุ่มไม่ยอมแพ้ เอาแต่ตะโกนเรียกชื่อแจจุงจนชางมินต้องออกมาพูดแทน
"เงียบก่อนครับ มาฟังคำตอบของผมกันดีกว่าน๊า................ผมก็....มีแฟนแล้วครับ"ชางมินแกล้งเก๊กขรึมแล้วพูดออกมาหน้าตาเฉย มือใหญ่คว้าแขนคนทางขวามาคล้องแน่นแล้วดึงร่างบางเข้ามาใกล้ๆจนแทบจะเกยกัน
"พี่ยองอุงคือแฟนผมครับ"พอชางมินพูดจบก็หัวเราะร่วนแล้วยกมือทำไฮไฟท์กับคนข้างตัวทันที การกระทำนั้นทำให้แฟนคลับรู้ว่าพวกเธอโดนแกล้งเข้าให้แล้ว
"เอาละค่ะ ผ่านไปแล้วสี่คนนะค่ะ ซึ่งคำตอบก็เหมือนกันหมดเลย คราวนี้ตาหัวหน้าวงแล้วนะค่ะ คุณยูโนวมีแฟนหรือยังค่ะ"
เงียบ ทุกคนเงียบกันหมด
"ยังไม่มีแฟนครับ"สั้น ง่ายและได้ใจความเรียกเสียงกริ๊ดของเหล่าแฟนคลับได้เป็นอย่างดี
หลังเวที
"เหนื่อย เมื่อย หิว"แจจุงบ่นออกมาอย่างหงุดหงิดมือเรียวคว้าหนังสือที่อยู่ข้างๆตัวมาโบกเป็นพัดให้ตัวเอง ชางมินที่เดินนำเข้ามาก่อนนั้นรีบหยิบขนมที่เก็บไว้ในกระเป๋าส่งให้พี่ชายคนสวยของวง ก่อนจะเอ่ยออกมาอย่างอ้อนๆว่า
"เอาของผมก็ได้นะฮะ เดี๋ยวผมค่อยไปขอพี่สต๊าฟเพิ่ม"น้ำเสียงอ่อนๆที่เจ้าตัวใช้ทำให้แจจุงไม่อยากจะเอาขนมของน้องเล็กเท่าไหร่นัก ก็รู้ๆกันอยู่ว่าชางมินมีกระเพาะที่ใหญ่ขนาดไหนแล้วจะยอมเสียสละขนมสุดที่รักให้เนี่ยก็คงจะยอมเขาเต็มที่แล้ว
ร่างบางส่ายหน้าเบาๆ ก่อนจะบ่นต่ออีกนิด
"ร้อน กินอะไรไม่ลงหรอก"ลมเย็นๆจากด้านข้างทำให้แจจุงหันไปมองต้นต่อของที่มานั่นมิกกี้ ยูชอนยืนเอาพัดโบกให้เขาทั้งสองมือ รอยยิ้มที่เจ้าตัวคิดว่าน่ารักเต็มที่ส่งมาให้กับนักร้องนำคนสวยอย่างเอาใจ
"ขอบคุณนะยูชอน"แจจุงยิ้มให้ยูชอน ก่อนจะสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อมีมือมาสัมผัสไหล่บางๆของเขาก่อนจะบีบนวดให้อย่างเอางานเอาการ
"นวดให้น๊าแจจุง"
พวกนายเป็นอะไรกันหมดเนี่ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย ยุนโฮได้แต่กรีดร้องอยุ่ในใจเมื่อสมาชิกที่เหลืออีกสามคนไม่ยอมเปิดโอกาสให้เขาเข้าไปใกล้ๆแจจุงเลย ได้ข่าวว่าคนที่เป็นแฟนแจจุงคือชั้นไม่ใช่เหรอ
"แหม ดูทุกคนจะเอาใจคุณยองอุงกันจังเลยนะค่ะ"
เมื่อพิธีกรสาวที่รับหน้าที่พิธีกรให้กับพวกเขาพูดขึ้นมายุนโฮก็ได้ยิ้มเจื่อนๆนิดๆ ในใจอยากจะบอกว่าหน้าที่ที่น้องๆกำลังทำอยู่เนี่ย ปกติแล้วเป็นเขาเองต่างหากที่ทำให้ร่างบาง
"แล้วคุณยูริน ไม่มีงานต่อเหรอฮะ"จุนซูถามขึ้นมาอย่างขัดจังหวะพิธีกรสาวที่กำลังส่งยิ้มนัยน์ตาหยาดเยิ้มไปให้หัวหน้าวงที่ตอนนี้โดนพวกเขาแย่งหน้าที่ มือทั้งสองข้างยังคงทำหน้าที่บีบนวดไหล่บอบบางของพี่ชายคนสวยต่อ
"ไม่มีหรอกค่ะ ชั้นกะว่าจะชวนพวกคุณไปทานข้าวด้วนกันนะค่ะ"คิม ยูรินพูดแล้วก็ยิ้มหวานให้กับพวกเขาทั้งห้าคน ยูชอนเหลือบไปมองหน้าชางมินเล็กน้อยก่อนจะยิ้มออกมาอย่างพอใจเมื่อเห็นปฏิกิริยาของนักร้องนำคนสวย
"ไปซิครับ พวกเราห้าคนไปแน่"ร่างบางลุกขึ้นยืนแล้วถอดเสื้อกล้ามสีดำสนิทออก มือเรียวคว้าเสื้อสูทสีดำสนิทจากมือของชางมินมาสวมเข้า ร่างบางหยิบกระเป๋าถือของตนขึ้นมา แล้วตั้งท่าจะเดินออกไปโดยไม่รอใคร เสื้อสูทสีดำที่สะบัดตามแรงเดินนั้นเปิดแผ่นอกขาวเนียนอวดสายตาคนรอบข้าง จุนซูที่มัวแต่มองผิวขาวๆนั้นถูกชางมินลากตามแจจุงออกไปพร้อมกับยูชอนบรรยากาศบนโต๊ะอาหารเป็นไปด้วยดีเมื่อร่างบางที่ดูท่าจะอารมณ์ดีขึ้นแล้วนั้น หัวเราะยิ้มให้กับมุกตลกของจุนซูและยูชอนทุกครั้ง ดูท่าทางจุนซูและยูชอนจะมีความสุขมากที่ได้นั่งประกบพี่ชายสุดสวย แล้วปล่อยให้ยุนโฮไปนั่งข้างพิธีกรสาวคิม ยูรินแทน ส่วนชางมินนั้นก็นั่งตรงกันข้ามกับยูชอน
"แหมแล้วพวกคุณไม่คิดจะมีแฟนหันเลยเหรอค่ะ"คิม ยูรินถามขึ้นมาอย่างอยากรู้สุดๆ คำถามนี้ทำให้แจจุงยิ้มขึ้นมาอย่างพอใจ เมื่อเห็นสีหน้าลำบากใจของหัวหน้าวงที่กำลังพยายามรักษาภาพพจน์เอาไว้
"ยังมีไม่ได้หรอกครับ แค่เป็นยองวุง แจจุงก็เหนื่อยจะแย่แล้ว ถ้าต้องมาเป็นคิม แจจุงให้กับแฟนอีกเนี่ยเหนื่อยแย่เลย"แจจุงพูดปนหัวเราะทำให้ยูรินหัวเราะตามไปอย่างร่าเริงโดยที่ไม่รู้ความนัยที่แจจุงแอบแฝงไว้เลยแม้แต่น้อย
มีเพียงแค่คนในวงเท่านั้นแหละที่สามารถเข้าใจสิ่งที่ร่างบางสื่อออกมาได้ ชเวงคัง ชางมินคนนี้ก็ขอให้คืนนี้พี่ยุนโฮนอนนอกห้องอย่างมีความสุขละกันนะ
จุนซูที่กำลังนั่งแกะกุ้งอยู่เงียบๆนั้นเขี่ยเปลือกกุ้งสีใสๆออกจากเนื้อสีขาวอย่างตั้งใจ ก่อนจะตักขึ้นมาไว้บนช้อน แล้วหันไปสะกิดพี่ชายคนสวยที่กำลังเล่นเกมจ้องตากับหัวหน้าวงหน้าหมีอยู่
"พี่แจจุง อ้ามมมมมมม"จุนซูส่งช้อนที่พูนไปด้วยเนื้อกุ้งเข้าปากอิ่มของคนข้างตัวอย่างพอใจเมื่อเห็นรอยยิ้มของพี่ชายคนสวย ร่างเล็กยิ้มหวานให้พี่ชายคนสวยทั้งๆที่ในใจนั้นกำลังนึกพอใจที่ทุกอย่างเป็นไปตามแผน
อิอิ เสร็จจุนซูแล้วมั้ยละงานนี้ พี่แจจุงกับพี่ยุนโฮโกรธกันแล้วคืนนี้พี่แจจุงจะไปนอนไหนได้ถ้าไม่ใช่ห้องของคิม จุนซู
คืนนี้ได้นอนกอดพี่แจจุงแน่ๆเลย
จุนซูได้แต่ยิ้มเจ้าเล่ห์อยู่ในใจทั้งๆที่อยากจะตะโกนก้องให้มันรู้กันทีว่าจะได้นอนกอดพี่ชายคนสวย
ขณะที่จุนซูเอาแต่คิดนู่นคิดนี่นั้น ยูชอนที่นั่งเงียบมาตั้งนานตักอาหารที่เจ้าตัวเห็นว่าน่ากินแล้วก็ป้อนเข้าปากพี่ชายคนสวยอย่างไม่สนใจใคร มือใหญ่แกล้งดึงศีรีษะพี่ชายคนสวยเข้ามาใกล้แล้วใช้ลิ้นอุ่นเลียเศษอาหารที่ติดอยู่ที่ข้างๆริมฝีปากบางน่าจูบของนักร้องนำเพื่อที่จะยั่วหัวหน้าวงตัวดีที่ตอนนี้นั่งสั่นยังกับเจ้าเข้า ดวงตาที่ปกติเรียวเล็กของจุนซูเบิ่งกว้างอย่างตกใจเมื่อเพื่อนซี้ตนเล่นหักหลังกันซึ่งๆหน้า
ไอ้เวรยูชอน ไหนนายเคยบอกชั้นว่านายไม่ได้ชอบพี่แจจุงไงล่ะว่ะ
จุนซูได้แต่โวยวายในใจแล้วถลึงตามองไอ้ไก่ที่ส่งยิ้มมาให้อย่างกวนๆ
"ชั้นจะเข้าห้องน้ำ ขอตัวก่อนนะ"ท่ามกล่างสงครามประสาทระหว่างยูชอนและจุนซู แจจุงที่นั่งอยู่ตรงกลางจึงขอตัวลุกขึ้นเดินไปห้องน้ำ โดยไม่รอใคร
ร่างเพรียวบางที่เดินไปห้องน้ำนั้นสามารถดึงดูดสายตาลูกค้าที่มานั่งทานอาหารในร้านได้เป็นอย่างดี พ่อหมีได้แต่มองตามไปอย่างเป็นห่วงแต่ก็ไม่สามารถที่จะเดินตามไปได้เมื่อหญิงสาวที่นั่งข้างๆเริ่มชวนเขาคุยอีกแล้ว
"ชั้นอยากเข้าห้องน้ำ"สองเสียงดังขึ้นอย่างพร้อมเพรียงก่อนที่จะหันมามองเขม่นกันเล็กน้อย ก่อนจะเดินกึ่งวิ่งไปที่ห้องน้ำพร้อมกัน
"พี่หึงเหรอฮะ"ร่างเล็กของจุนซูซบไหล่ของพี่ชายคนโตเป็นเชิงปลอบใจ มือเล็กกุมมือของร่างบางแน่น
"เปล่าก็แค่..........ไม่เข้าใจ"ร่างบางมองภาพตัวเองในกระจก ยูชอนที่ยืนอยู่ข้างนั้นมองนาฬิกาเล็กน้อยก่อนจะเดินออกไปก่อนเพื่อน ปล่อยให้จุนซูคุยกับแจจุงเพียงลำพัง เรื่องแบบนี้ต้องจุนซูเท่านั้นนี้แหละที่น่าจะเข้าใจแจจุงมากที่สุด
"ไม่เข้าใจอะไรเหรอฮะ ปรึกษาผมได้น๊า"มือเล็กยังคงซบไหล่ร่างบางอยู่อย่างนั้น กลิ่นกายของร่างบางทำให้จุนซูอดที่จะคิดถึงกลิ่นอ่อนๆของแม่ตนไม่ได้เพราะแบบนี้ล่ะมั้งเขาเลยหวงพี่แจจุงมากเป็นพิเศษ
"ก็แค่เบื่อที่ต้องเป็นแบบนี้"ร่างบางพูดออกมาเบาๆ ถึงจะบอกไม่หมดแต่สำหรับคิม จุนซูที่คอยมองพี่แจจุงอยู่ตลอดเวลานั้นก็สามารถเข้าใจจิตใจของพี่แจจุงได้เป็นอย่างดี
"เบื่อที่ต้องหลบๆซ่อนแบบนี้ใช่มั้ยละฮะ
ร่างเล็กถามออกมาทั้งๆที่รู้คำตอบอยู่แล้ว
"ถ้าเบื่อขนาดนั้นก็เลิกดีมั้ย...พี่จะได้ไม่ต้องมานั่งไม่สบายใจแบบนี้ทุกครั้งเวลาถูกถามเรื่องแฟนไงละฮะ"ร่างเล็กเพียงพูดยุส่งเพียงเล็กน้อยแต่ดูท่าพี่แจจุงดูเหมือนว่าจะลังเลมากขึ้นพอสมควร
ดีมากพอหมีไปโลมาน้อยก็จะยึดแทนไงล่ะ ส่วนไอ้ไก่ไว้ไปตกลงด้วยที่หลัง
จุนซูดึงร่างเพรียวบางของพี่ชายคนโตให้หันมาหา มือเล็กเช็ดน้ำตาที่ไหล่ลงมาจากดวงตาคู่สวยอย่างแผ่วเบา มือเล็กเชยใบหน้าสวยหวานให้เงยขึ้นเล็กน้อย
ริมฝีปากของร่างเล็กทาบลงไปที่ริมฝีปากที่แดงระเรื่องของพี่ชายคนโตทันที ไม่ทันให้ได้ตั้งตัวร่างเล็กสอดลิ้นเข้าไปชิมความหวานจากโพรงปากของร่างบาง แจจุงได้แต่ยืนอึ้งทำอะไรไม่ถูกจนกระทั่งร่างบางรู้สึกถูกลิ้นเรียวที่ดุนเข้ามาในริมฝีปากของตน
"อือ.....ฮือ อือ ป...ปล่อย"
แจจุงพยายามผลักจุนซูออกไปแต่จุนซุก็ยังคงขืนตัวไว้ได้.........พี่แจจุงฮะ ผมนะตัวเท่าพี่ก็จริงแต่แข็งแรงกว่านะฮะ
มือเล็กคว้ามือเรียวขึ้นมากุมไว้แน่น ก่อนจะบดขยี้ริมฝีปากลงไปไม่ยั้งก่อนจะรู้สึกถึงแรงกระชากจากด้านหลัง ร่างเล็กลอยละลิ่วไปชนกับประตูห้องน้ำอย่างรุนแรง
“นายทำบ้าอะไรของนายคิม จุนซู”เสียงตวาดลั่นทำให้แจจุงเงยหน้าขึ้นมามองเจ้าของเสียงอย่างไม่แน่ใจ ด้านหลังของยุนโฮก็คือชางมินและยูชอนที่ยืนมองเหตุการณ์ทั้งหมดนิ่ง ไม่คิดจะเข้าไปห้ามการทะเลาะกันระหว่างสมาชิกในวงเลยแม้แต่น้อย
จุนซูฉีกยิ้มกว้าง ลิ้นนุ่มเลียริมฝีปากของตัวเองอย่างพอใจ เมื่อมันยังทิ้งรสหวานจากริมฝีปากของพี่ชายคนสวยไว้เต็มไปหมด ยุนโฮที่เห็นจุนซูยิ้มอย่างนั้นก็ทำหน้าไม่พอใจแล้วแล้วเข้าไปกระชากร่างเล็กกว่าขึ้นมาด้านหน้าของตน ก่อนที่จะปล่อยหมัดลงไปที่หน้าของร่างเล็กอีกรอบ
แต่ก่อนที่หมัดของยุนโฮจะสัมผัสที่ใบหน้าของร่างเล็ก แจจุงที่ยืนหมดแรงมาตั้งแต่ต้นนั้นโถมตัวเข้ากอดยุนโฮจากทางด้านหลังแน่น มือบางรั้งแขนแข็งแกร่งไว้
คำพูดสั้นๆเบาๆทำให้ยุนโฮรีบปล่อยมือออกจากคอเสื้อของร่างเล็กแล้วประคองแจจุงออกไปทันที
“ยุนโฮ ชั้นอยากกลับแล้ว”
แต่เพราะต้องการรักษามารยาท สมาชิกทั้งหมดของดงบันชินกิเลยต้องกลับมานั่งทำให้ยิ้มแย้มที่โต๊ะอาหารอีกครั้ง ผิดจากตอนแรกก็แค่ตำแหน่งขอที่นั่งเปลี่ยนไปจากตอนแรก ยุนโฮย้ายมานั่งแทนที่ของจุนซู แจจุงยังนั่งที่เดิม โดยมียูชอนนั่งประกบอีกฝาก ฝั่งตรงข้ามของพวกเขาทั้งสามคนก็คือ จุนซู พิธีกรยูริน แล้วก็ชางมินมือใหญ่กุมมือเรียวของนักน้องนำคนสวยไว้แน่น ขณะที่ตอบคำถามของคิม ยูรินด้วยรอยยิ้มหวานทั้งๆที่ความจริงแล้วในใจอยากจะกลับบ้านแทบจะบ้า นัยน์ตาคมเหลือบมองคนสวยข้างตัวเป็นระยะๆ จนผิดสังเกต
“คุณยูโนวเป็นอะไรหรือเปล่าค่ะ เห็นเหลือบมองคุณยองอุงไม่รู้กี่รอบแล้วเนี่ย” แจจุงบีบมือของร่างสูงแน่น ศีรีษะเล็กซบไหล่คนข้างๆอย่างหมดแรง มือใหญ่ประคองศีรีษะของร่างเล็กอย่างอ่อนโยน ก่อนจะหันมาตอบคำถามของยูริน
“แจจุงไม่ค่อยสบายนะครับ”เพราะยุนโฮตอบคำถามของยูรินด้วยการเรียกแจจุงแทนยองอุงแท้ๆทำให้พิธีกรสาวเลยเรียกชื่อตัวของพวกเขาแต่ล่ะกันไปด้วย
“อ๋อ คุณยุนโฮเนี่ยเอาใจใส่คุณแจจุงดีจังเลยนะค่ะ ถ้าใครได้คุณยุนโฮเป็นแฟนคงโชคดีตายล่ะ”คนโชคดีที่ถูกพูดถึงนั่งหมดแรงอยู่ข้างๆร่างสูง ดวงตากลมโตมองภาพข้างหน้าได้ไม่ชัดเจนนัก ดวงตาที่พร่ามัวทำให้ร่างบางยิ่งบีบมือของยุนโฮมากขึ้น“ยะ....ยุน.....ยุนโฮ”ไม่ทันขาดคำร่างบางระหงของนักร้องนำคนสวยก็เอียงตัวลงไปพิงกับไหล่กว้างอย่างไม่รู้สึกตัว ยุนโฮหันมามองใบหน้าหวานที่ตอนนี้ซีดเผือดราวกับไม่มีเลือดไหลเวียนอยู่เข้ามากอดแน่น ก่อนจะตะโกนสั่งน้องๆลั่น
มือบางที่ขยับเล็กน้อยนั้นทำให้ยุนโฮลืมตาขึ้นมามองเจ้าของมือเรียวที่เจ้าตัวจับไว้ ใบหน้าสวยหวานที่ตอนนี้ค่อยกลับมาขาวนวลอมชมพูปกตินั้นทำให้ยุนโฮสบายใจมากขึ้น
“ยะ..ยุนโฮ”เสียงของร่างบางแห้งผาก มือใหญ่ส่งแก้วน้ำใบเล็กที่วางอยู่ข้างเตียง ประคองตัวแจจุงให้เป็นนั่งแล้วค่อยๆป้อนน้ำทีละนิด
“ดีขึ้นรึยังครับ คนดี ทำไมป่วยแล้วไม่บอกยุนโฮละครับ”คำพูดของร่างสูงทำให้แจจุงรู้ว่ายุนโฮคงจะน้อยใจตนอยู่ไม่น้อยที่ไม่ยอมบอกหรือเล่าอะไรให้ฟังจนป่วยถึงขั้นล้มเลย มือบางดึงมือใหญ่มากุมแน่น
“ก็.ยะ.....ยุนโฮไม่ว่างนี่ จะให้แจจุงบอกตอนไหนล่ะหึ”แม้จะพยายามไม่น้อยใจแต่เพราะว่ายุนโฮตองคอยแทกแคร์พีธีกรสาวคนนั้นแท้ๆเลย ทำให้เขาไม่มีโอกาสเข้าไปใกล้ๆยุนโฮ
ร่างสูงฟังคำพูดของร่างบางแล้วหัวใจก็เจ็บแปล๊บขึ้นมาทันที เมื่อคิดได้ว่าปกติแล้วทุกครั้งเวลาที่ร่างบางป่วย เขาก็เป็นคนสังเกตเห็นคนแรกเสมอ แจจุงเลยไม่เคยต้องมาบอก แต่เพราะวันนี้เค้ามัวยุ่งๆอยู่กับคิม ยูริน ก็เลยทำให้ไม่ได้สนใจแจจุงมากนัก“ขอโทษนะ....ชั้นผิดเอง”
“ไม่หรอก ชั้นเข้าใจนายดี”แม้จะบอกว่าเข้าใจ แต่บางครั้งก็อดคิดมากไม่ได้ เพียงเพราะภาพพจน์ที่ต้องช่วยกันรักษามันก็ทำให้เขาต้องฝืนทนต่อไป แม้อยากจะแสดงออกว่ารักมากแค่ไหนต่อหน้าผู้คน แต่ก็รู้ดีว่าทำไม่ได้
มือใหญ่รั้งร่างบางเข้ามากอดแน่น ก่อนจะค่อยๆพยุงร่างบางลงไปนอนลงบนเตียงนุ่ม แล้วก็หลับไปด้วยกัน ในอ้อมกอดของกันและกัน
อุ่นจังนะ
ร่างบางซุกตัวลงไปในอ้อมกอดของร่างสูง แนบชิดกันมากขึ้นจนแจจุงรู้สึกได้ถึงแรงเต้นของหัวใจไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ทะเลาะกันแค่ไหน ก็ต้องมาคืนดีกันอย่างนี้ทุกครั้งเลยซินะ
ชั้นโกรธนายไม่ลงจริงๆนะยุนโฮ
Special
“นายว่าพี่ยุนโฮยังจะโกรธชั้นอยู่เปล่าว่ะ”ร่างเล็กที่กำลังเอาผ้าอุ่นๆประคบลงบนใบหน้าของตนนั้นถามเพื่อนสนิทของตนที่กำลังนั่งดูทีวีอย่างไม่สนว่าอะไรเกิดขึ้น
“ก็........น่าจะหายโกรธแล้วละมั้ง”มั้ง.....เขาก็ไม่มั่นใจนักหรอกว่าหัวหน้าวงจะหายโกรธหรือยัง ก็ในเมื่อไอ้เพื่อนบ้าบังอาจไปขโมยจูบหวานๆจากแจจุงที่ยุนโฮหวงซะขนาดนั้น
“เฮ้ย น่าจะหายโกรธได้แล้ว เราก็อุตส่าห์ช่วยกันยัยยูรินนั่นออกไปให้แล้วนะ”
“เหอะๆๆ ไม่รู้เว้ย”ร่างสูงเพรียวตัดสินใจปิดทีวีแล้วเดินหายเข้าไปในห้องนอน ไม่สนใจร่างเล็กที่กำลังนั่งกลุ้มอยู่
พี่ยุนโฮฮฮฮฮฮฮ ผมอุตส่าห์ไล่เยจินออกไปให้แล้วนะ พี่น่าจะยกโทษให้ผมได้แล้ว
Flash black
ภายในรถของพวกเขาดงบันชนกิที่เหลืออีกสามคนนั้น บรรยากาศภายในรถนั้นเงียบกริบไม่มีเสียงหัวเราะเกิดขึ้นตั้งแต่ที่หัวหน้าวงดงบันชินอุ้มนักร้องนำหน้าสวยหายออกไปตั้งแต่สามสิบนาทีที่แล้ว
“ออ แล้วป่านนี้คุณยุนโฮกับคุณแจจุงจะไปถึงไหนแล้วเนี่ย”
พิธีกรสาวพยายามหาเรื่องชวนหนุ่มทั้งสามคนคุยเพื่อที่จะให้บรรยากาศภายในรถดีขึ้น
“ถึงบ้านแล้วละครับ”
คำตอบสั้นๆของน้องชายคนเล็กของดงบันชินกิทำให้เยจินแทบหมดความอดทน แต่เพราะรู้ดีว่า คนที่เธอแอบชอบนั้นรักสมาชิกร่วมวงมากแค่ไหน เธอจึงต้องทนฝืนยิ้มต่อไป
“แล้วพวกคุณเนี่ยความจริงมีแฟนกันหรือเปล่าคะเนี่ย หล่อๆกันทั้งนั้นเลย” ยูชอนเหลือบมองหน้าของเยจินเล็กน้อยก่อนจะสะกิดให้จุนซูเป็นคนตอบแทน
“ออ......ผมกับคนอื่นๆไม่มีแฟนหรอกฮะ
แต่ว่าจอง ยุนโฮ กับคิม แจจุงนะมีแล้ว”
จุนซูมองสีหน้าของคิม เยจินอย่างขำๆๆเมื่อเจ้าหล่อนมีสีหน้าที่ผิดหวังอย่างเห็นได้ชัด
ก็มันถูกแล้วนี่ไม่มีใครในดงบันชินกิมีแฟน แต่ว่าคิม แจจุงกับจอง ยุนโฮต่างหากที่มีแฟนแล้ว ไม่ใช่ ยองอุง แจจุงกับยูโนว ยุนโฮซักหน่อยนี่นาThe end